Dinsiz ve namussuzlarla memleketi idare etmek!

Bismihi Teala.

Allah’a Hamd Resulüne Salat ve Selam olsun.

Yazıma, Atatürk’ün 10 Temmuz 1923 tarihinde Kazim Karabekir’e anlattıĝı bir sözle başlamak istiyorum. Şöyle diyor Atatürk:
"Dini ve namusu olanlar kazanamazlar! Fakir kalmaya mahkumdurlar. Böyle kimselerle memleketi zenginleştirmek mümkün deĝildir. Bunun için, önce din ve namus telâkkisini kaldırmalıyız. Partiyi, bunu kabul edenlerle kuvvetlendirmeli ve bunları çabuk zengin etmeliyiz! Bu suretle kalkınma kolay ve çabuk olur!"

Evet, bu sözlerin tamamı Atatürk’e aittir ve bu sözlerini özel hallerde çok yakın dostu olan Kazim Karabekir’e söylemiş.
Yaşadıĝımız bu dünyada çeşitli din ve inançlara mensup insanlar olduĝu gibi, çeşitli ahlaka da sahip insanlar vardır. Ama şurası bir gerçektir ki, yeryüzünde milyonlarca dinsiz ve namussuz insan olmasına raĝmen, hiçbir insan namussuz da olsa, kimseye namussuzluĝu tasvib etmez, ona önermez. Hatta en namussuz insan bile, toplum içinde kendisini namuslu göstermeye çalışır. Zira namussuzluk kötü bir ahlaktır ve hiç kimse bu sıfatla anılmak istemez! Ama bir devlet kurucusu kalkıpta, halkı müslüman olan bir ülkede, dinsizliĝi ve namussuzluĝu benimsemesi ve hatta dostlarına tavsiye etmesi inanılır birşey deĝil!... Hatta bununla da yetinmeyip, partisini özellikle dinsiz ve namussuz insanlardan kurmak istemesi ve bu haliyle insanlara örnek olması çok düşündürücüdür!....

İnsanoĝlunun yeryüzünde toplu olarak yaşadıĝı günden bugüne kadar geçen zaman diliminde, toplum içinde namuslu insanlar olduĝu gibi, namussuz insanlar da olmuştur. Kur’an-i Kerim ve Hadisi şeriflerde bunlara dair birçok delil vardır. Her zaman namuslu ve dürüst insanlar medhedilmiş ve diĝerleri yerilmiştir. Ama dünyanın hiçbir yerinde namussuz ve alçakları medheden bir esere rastlamak mümkün deĝildir. Bizim amacımız burada kimseye hakaret etmek deĝil ama, ama hakketmedikleri halde bazılarını gazi, dürüst, namuslu ve hatta veli ilan eden dalkavuk din adamları ve tarihçileri uyarmaktır. Devlet idaresinde „Namussuzun namusluya, dinsizin dindara, dolandırıcının dürüste tercih eden bu şahısları putlaştırmanın bir manası yoktur!“

Bu iddia yanlıştır!.. Kimden gelirse gelsin bu tesbitin doĝru olduĝunu hiç kimse iddia edemez. Ayrıca ünlü birinin aĝzından çıkması, ya da onun tarafından ileri sürülmüş olması, ona hiçbir deĝer kazandırmaz. Ancak peşinden giden insanların neyi neye tercih ettiklerini gösterir o kadar!..

Dinsiz ve namussuz insanlarla, bir ülkenin kalkınabileceĝini hiç kimse iddia edemez! Bugün dünyanın bütün devletlerindeki hükümetler, memleketlerini namussuz, dolandırıcı, çete ve mafyadan kurtarmak için vargüçleriyle çalıştıklarını görüyoruz.

Bu iddia zerre kadar doĝru olsaydı, bugün özellikle yine 80 yıldır memleketlerini dinsizlikle idare eden Sovyetler Birliĝi ve Doĝu Avrupa ülkeleri iflas etmezdi. Atatürk de koministler gibi dini devletten ayırdı, 80 yıl geçtikten sonra memleketin haline bakın! Devletin başındakiler, Parti başkanları ve daha nice devlet adamı yolsuzluk yapıyor. Demirel’in yeĝeni bir sürü banka batırdı. Demirel’in suçu nedir sormayın. Zira Türkiye’nin yanısıra Azerbeycan Devlet Başkanı ile bile temasa geçerek yeĝeni için destek istediĝine göre, kim bilir Türkiye’de kaç kişiyle temasa geçti. En yakın dostu Cavit Çaĝlar bile dürüst çıkmadı. Onca yıl din yasaklandı, camiler kapatıldı, hatta Kurdistan’da kürd hareketlerini bastırmak için camiler, kışla yaptırıldı, koĝuş yaptırıldı, hatta bazen ahıra çevirildi, atlar baĝlandı ama neticede Îslan Dini'ne yenik düştüler ve yapmacık ta olsa bir Diyanet teşkilatını kurmak zorunda kaldılar.

Atatürk yaşasaydı görecekti, dinsiz sistemlerle idare edilen devletler, tam seksen yıl dini yasakladıkları, kiliseleri ve camileri kapattıkları, dini inanışları yüzünden onbinlerce insanı katlettikleri, bütün namuslu kişilere kan kusturdukları, dalkavuk, korkak, evet efemdimci ve en yakınlarını bile devlete ihbar edici namussuz insanlar yetiştirdikleri halde kalkınamadılar. Aksine büyük felaketlerle karşıkarşıya kaldılar. Türkiye’nin geride kalmasının tek sebebi budur.

Kalkınmada hedef insandır teknik deĝil! Yani insanın daha huzurlu, daha güvenli yaşamasıdır. Teknik insanın hizmetinde olduĝu müddetçe faydalıdır. İnsanı, insanlıktan çıkaran tekniki gelişmelerin kime ve neye faydası olacaktır? İnsanı, makinanın kölesi yapan, demiri, ve çeleĝi insan yerine koyan bir tekniĝin, bir sistemin, canavardan ne farkı olabilir?

İlmin ve tekniĝin bir ahlak dünyası olabilir mi? Elbetteki olamaz. Ahlak, dinin özüdür. Din güzel ahlaktan ibarettir. Dinsizlik ve namussuzluk insanı, insanın kurdu haline getirmekten başka hiçbir fayda saĝlayamaz. Bütün çektiklerimiz, dinsiz ve namussuz insanlar elinde, medeniyyetten, teknikten ve kendi kültür deĝerlerimizden kopmamızdan kaynaklanmaktadır.

Leo Buscaglia, „İpin Ucu“ adlı kitabında, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki büyük teknik gelişmeye raĝmen, dinsizlik ve namussuzluk canavarının, insanları pençesinde nasıl inlettiĝini, perişan ettiĝini rakamlar vererek ortaya koyuyor. Onun resmi rakamlara dayanarak 1990 lı yıllarda çizdiĝi tabloya şöyle:

¨ Ameriak Birleşik Devletleri’inde bir günde dokuzbin yetmişyedi çocuk doĝuyor. Bu çocuklardan binikiyüz seksenikisinin babası belli deĝil.
¨ A.B.Devlerinde bir günde, ikibin yediyüz kır (2740) çocuk evden kaçıyor.
¨ Bir günde altmışdokuz kişi intihar ediyor!
¨ Her yirmi dakikada bir kişi öldürülüyor.
¨ Her sekiz dakikada bir kişiye tecavüz ediliyor.
¨ Her altmışaltı saniyede bir eve hırsız giriyor.
¨ Her otuz saniyede bir araba soyuluyor!
Ve Amerika Birleşik Devletlerinde, ruh saĝlıĝı üzerinde yapılan bir anket sonucunda, insanların ancak yüzde yirmisinin mutlu-huzurlu olduĝu ortaya çıkıyor.

Beĝendiniz mi? Böyle bir cemiyette, her an korku içinde yaşamak istermisiniz.
Peki Amerika’da, teknik dev adımlarla ilerlerken, bu dehşet verici canavarlıĝın sebebi nedir?
Amerika’da, dinsiz ve namussuz adamların meydana getirdikleri bu büyük buhranı, bu insanlık dışı yaşamı teknik neden önleyemiyor?

Dinsiz ilim kördür! İlimsiz din ise topal! İnsanlık alemi inancından uzak kaldıĝı müddetçe, insanlık, İslam’ın yaktıĝı ışıĝa, hak yola gözlerini yumduĝu müddetçe, canavarlaşmaya devam edecektir.

30-40 yıl devletin başına bela olan bazı idarecilerin yolsuzlukları gün geçtikçe ortaya çıkarken, Atatürk’ün bu sözlerinde ne kadar yanıldıĝını daha rahat anlayabiliyoruz. Örneĝin bir zamanlar dürüst ve namuslu kabul edilen Demirel’in dostu ve arkadaşı Cavit Çaĝlara bakın. Dürüstlüĝüne o kadar güveniliyordu ki, hatta Abdullah Öcalan’ın getirilmesinde özel uçaĝı kullanılmıştı. Demirel’in sık sık kendisini medhettiĝi adam neler yaptı? İşte Demirel:

9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel:
Çağlar benim dava arkadaşım (12 Temmuz 1992)

Demirel bugün de farklı düşünmüyor. Aksi halde 1999 Aĝustos’unda C. Çaĝlar’ında içinde yer aldıĝı ve basına sızdırılan o meşhur fotoĝraf için „onlar benim ailem“ diyerek fotoğrafta yer alanların kendi korunması altında olduğunu ilan etmezdi. Hala Çaĝların uçaĝına binebiliyorsa, demekki daha evvel bütün bu yolsuzluklardan haberdar idi.

Şimdi C. Çaĝların S. Demirel’in himayesinde yaptıĝı iddia edilen ve 1992-93 tarihlerinde basında yer alan bazı notlara bir göz atalım.

1- Devlet Bakanı Cavit Çağlar kendisine bağlı Ziraat Bankası'nı zarara uğratarak büyük çıkar sağlamakla suçlanıyor. Kamuoyu soruyor: Demirel, hükümete zarar verdiği halde neden Çağlar'ı bakanlık koltuğunda tutuyor? Çağlar'ın adı Demirel hükümeti kurulduğundan beri hep bir takım "iş" meseleleriyle gündeme geldi. Sifaş hisselerinin "iki lot Cavit" diye satılması, Pakistan'dan dampingli iplik ithalatı, tarım arazisini ucuza kapatıp site yapmak ve son olarak da Ziraat Bankası'na olan kredi borcunu 233 milyar lira indirtmek... Çağlar'ın hala bakanlık koltuğunda oturabilmesi ise "Demirel'in vefa borcu"yla açıklanıyor." 9 Temmuz 1992 - Sabah

2- Demirel, "Cavit Çağlar benim dava arkadaşım. Hakkında bazı ithamlar var diye onu feda etmem. Borç tasfiyesinde siyasi nüfüz yoktur. Çağlar mültitrilyoner. Devletten niye menfaat sağlasın? Bankalar benim sorumluluğumda Çağlar'ın değil. Kuyumuzu kazıyorlar, ama boşuna" dedi. 12 Temmuz 1992 - Milliyet

3- ANAP lideri Mesut Yılmaz, bankaya olan bazı borçlarını sildirdiği ve usülsüz kredi kullandığı öne sürülen Devlet Bakanı Çağlar için, "Bu yolsuzluklar ortaya çıkmasına rağmen, Demirel neden ses çıkartmıyor? Onu elbette harcayamaz. Çünkü Çağlar'ın Ziraat Bankası'ndan aldığı 29 milyon dolar ihracat kredisi, Süleyman Bey'in iktidara gelmesi için seçimlerde harcandı. O da başbakan olunca Cavit'i bankaların başına getirdi" dedi. 17 Temmuz 1992 - Milliyet

4-Başbakan Demirel'in bir iç genelgeyle Krediler Yüksek Kurulu Başkanlığı'na getirdiği Devlet Bakanı Çağlar, kendi şirketleri için kamu bankalarından kaynak sağlama girişimlerini sürdürüyor. Ziraat Bankası'na olan kredi borçlarının 223 milyarlık bölümünü affettiren Çağlar, bu kez de Vakıfbank'tan 2 milyon dolar (yaklaşık 14 milyar lira) kredi kullandı. 24 Temmuz 1992 - Sabah

5- Başbakan Demirel, petrol zengini Kazakistan'ın Cumhurbaşkanı Nazarbayev'i Bursa'ya götürerek, Devlet Bakanı Cavit Çağlar'ın iki tekstil fabrikasını gezdirdi. Konuk cumhurbaşkanı, fabrikalardaki üretim teknolojisine hayran kalırken, Demirel'in Çağlar'ın fabrikalarının gezdirilmesi için aracı olması çeşitli yorumlara yol açtı. 5 Ağustos 1992 Hürriyet

6- Başbakan Demirel'in Kazakistan Cumhurbaşkanı Nazarbayev'i Bursa'ya götürüp Cavit Çağlar'ın fabrikalarını gezdirmesi üzerine yine günün adamı haline gelen Bakan Çağlar, Kazakistan ile herhangi bir işbirliğine girmeyeceğini belirtti. Tekstil ihracatından Türkiye'ye çil çil dolar getirdiğini söyleyen Çağlar, "ABD'de bütün senatörler, bakanlar işadamıdır. Türkiye'de de bir Çağlar girmiş. Aslında bizim gibi adamların heykelini dikmek lazım" dedi. 7 Ağustos 1992 - Sabah

7- ANAP lideri Mesut Yılmaz, İlksan ve Ziraat'ten sonra şimdi de hükümeti sarsacak üçüncü bombaya hazırlanıyor. Yılmaz'ın, Devlet Bakanı Cavit Çağlar'ın şirketleri Polylen ve Sifaş'a Vakıflar Bankası'nca açılan kredilerin usülsüz olduğu yolunda Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu'nun raporunu konu ettiği belirtildi. 16 Nisan 1993 mtamer@milliyet.com.tr

Bir örnek daha, Türkeş’in serveti tedbirli
(Gökçer Tahincioplu, Ezelhan Üstünkaya - Ankara)

MHP’nin Başbuğu merhum Alparslan Türkeş’in İngiltere’de ortaya çıkan ve iki eşinden olan kızlarını birbirine düşüren 1.2 trilyon liralık servetinin, ölümünden bu yana kullanılamadığı ortaya çıktı.
Türkeş’in 4 Nisan 1997’deki ölümünün ardından, mirasın büyük bölümünün mahkemelik olan üç kızının arasında bölüştürüldüğü belirtilirken, Alparslan Türkeş’in İngiltere’deki "Detıtche Bank Privote" bankasının "0700245" nolu hesabında da 575 bin mark, 845 bin 475 dolar, 367 bin 549 sterlin parası bulunduğunun anlaşıldığı kaydedildi.
İddianamede, ilk eşten olan kızların, "ölümünden önce Türkeş’e boş bir kağıda imza attırdıkları ya da imzasını taklit edip paraları kendi hesaplarına aktardıkları" kaydedildi.

Kimse hesap soramaz
Eşinin ölümünün ardından ciddi bir malvarlığına sahip olmadıklarını öne süren Seval Türkeş, ortaya çıkan 1.2 trilyonluk servet için "Türkeş, Türkiye’ye miras bıraktı. Türkeş’in tabii ki parası olacak. Türkeş’e kimse hesap soramaz" diye değerlendirdi. Seval Türkeş, Alpaslan Türkeş’in ölümünden sonra mağdur edildiğini söyleyerek, "Hiçbir belgeye ve bilgiye dayanmadan kişilik ve ailemin mahremiyetine saldırıldı. Bizim gibi aileler toplum adına savaştı" dedi.

Tuğrul Türkeş: Beni karıştırmayın
Alpaslan Türkeş’in oğlu Tuğrul Türkeş de, miras tartışmasında sessiz kalmayı tercih etti. Türkeş, "Yargıya intikal eden bir konu. Tartışma dışında kalmak istiyorum" dedi.

Bu para MHP’nin mi?
İSTANBUL Milliyet

Kızı Ayyüce Türkeş’in yargıya başvurmasıyla Alparslan Türkeş’in İngiltere’deki bir bankada ortaya çıkan 1.2 trilyon liralık nakit serveti, TBMM’ye yapılan resmi mal beyanında da yer almadı. Türkeş’e ilişkin resmi bildirimlerde yer almayan paranın MHP’ye ait olup olmadığı sorusu gündeme geldi.

Türkeş’in ölümünden hemen sonra MHP kadroları arasında yaşanan miras kavgası ve peşine düşülen partinin yaklaşık 5 trilyon lira parası sır oldu. MHP, kayıp evler ve arabaların akıbetini öğrenmeye çalışırken, Milliyet’in 22 Ağustos 1997’deki "Türkeş’in kayıp çantası" manşeti bomba etkisi yarattı. Haberde Türkeş’in, ölümünden bir gün önce Almanya’dan içinde 625 bin mark bulunan çantayla döndüğü, Türk kurultayı için getirildiği tahmin edilen paranın kaybolduğu vurgulandı.

Resmi servet beyanında yok
Alpaslan Türkeş’in, TBBMM’ye resmen yaptığı beyanda da, İngiltere’deki bir bankada ortaya çıkan paralar yer almadı. Liderlerin Malvarlığını Soruşturma Komisyonu’nca açıklanan Türkeş’in resmi servet beyanı şöyle:

İstanbul Yakacık’ta arsa ve ev n İzmir Özdere’de arsa, ev n Ankara Oran’da bir ev n Fethiye’de kooperatiften hisse Ankara’da eşinin üzerine ev, İzmir Konak’ta daire, Ankara Çankaya’da iki daire, Ankara Altındağ’da arsa, Konut Yapı Kooperatif’ten hisse, Kocaeli Gebze, İstanbul Üsküdar’da arsa n 1991 model Mercedes ve 1994 model Audi marka otomobil n 25 bilezik, 60 Cumhuriyet altını n 45 bin mark, 2 bin dolar, 2 milyar 611 milyon lira nakit para. © 2001 Milliyet
* * * * *

Evet işte Atatürk ve geride bıraktığı Türkiye! Yazıma başlarken bir gazetenin eski sayısından bir yazıyla konuyu açmak istedik. Eski derken o kadar çok ta eski deĝil. Zaman Gazetesi 1-Kasım-1991 tarihli sayısı. Gazetyeye o zamanlar „haftada bir“ köşesinde Yavuz Bülent Bakiler isimli şahıs şöyle yazıyor:

İsmet Bozdaĝ’ın PAŞALAR KAVGASI’nda, merhum Kâzim Karabekir’in bir hatırası ne kadar dikkat çekici!... Bakın K. Karabekir paşa neler anlatıyor:
10 Temmuz 1923’de Ankara istasyonundaki özel kalem binasında, parti nizamnamesini (tüzük) müzakereden sonra Gazi (atatürk) ile yalnız kalarak hasbihallere başladık.
„Dini ve namusu olanlar aç kalmaya mahkumdur!“ dediler. Kendisini Hilafete ve Saltanat makamına layık gören ve bu hususlarda teşebbüslerde bulunan, din ve namus lehinde türlü sözler söyleyen ve hatta hutbe okuyan; benim, kapalı yerlerde başaçıklıĝımla latife eden, fes ve kalpak yerine kumaş başlık teklifimi hoş görmeyen Mustafa Kemal Paşa, benim hayretle baktıĝımı görünce şu izahati verdi.

"Dini ve namusu olanlar kazanamazlar! Fakir kalmaya mahkumdurlar. Böyle kimselerle memleketi zenginleştirmek mümkün deĝildir. Bunun için, önce din ve namus telâkkisini kaldırmalıyız. Partiyi, bunu kabul edenlerle kuvvetlendirmeli ve bunları çabuk zengin etmeliyiz! Bu suretle kalkınma kolay ve çabuk olur!"

Cenab-i Allah Kuran-i Kerim'de Hz. Peygamberimizi bize örnek gösteriyor. Bütün hayatımızda, ibadetimizde, topluma karşı olan görevlerimizde, dürüstlükte ve insan hayatını kapsayan bütün konularda Hz. Muhammed bize örnektir. Ne mutlu O'nu kendisine rehber kabul edenlere..

Saygılarımla

M.Nureddin Yekta

01.03.2001

Social

Hikaye

Yollar yorgun ben yorgun
Yorgunluğuma inanmasanız
Güllen güllere
Öten bülbüllere sorun
Ötme bülbül ötme, yeter öttün başımda

Mizah

Delinin biri camiye girer, belli ki namaz kılacak.
Ama oturmaz, meraklı ve şaşkın gözlerle etrafı süzer-dolanır. Bir oraya, bir buraya her köşeye dikkatlice bakar ve hızla çıkar gider.

Makale

Bağımsız Devlet yalanı üzerine – Analiz
KCK Yürütme Konseyi üyesi Kasım Engin, ulusal birliğe gelmeyen güçlerin bağımsızlığı savunmasının mümkün olmadığını değerlendirdi.

Şiir

Yollar yorgun ben yorgun
Yorgunluğuma inanmasanız
Güllen güllere
Öten bülbüllere sorun
Ötme bülbül ötme, yeter öttün başımda