BU DÜZENE KÖLE OLMAYACAĞIM

Virane gönlüm hep ağlıyorum
Şu rezil düzende sürünüyorum
Bendeki şu çile, acı dağlar kadar
Derdim çok, günden güne eriyorum

Şu cahillere söz diyemiyorum
Başımı taştan taşa vuruyorum
Ey benim mazlum çilekeş yüreğim
Vurdumduymazlara deliriyorum

Bu keşmekeşlik beni öldürüyor
Bana dert, kahır, acı çektiriyor
Şu yakan cehennem, şu kahpe düzen
Yıllardır yüreğimi kemiriyor

Ben hep orda-bur da sürünüyorum
Bu kahpe düzende gülemiyorum
Sanki ben haksızlığa razı mıyım?
Halkı sömürenlere sövüyorum

Ben asla kendimi satmayacağım
Dostlarımdan ayrı kalmayacağım
Ben Çobanoğlu’yum halk çocuğuyum
Bu düzene köle olmayacağım

Mehmet Çobanoğlu
31.01.2017
İstanbul

Social

Hikaye

Yamandır bizim dağlar, tüm dertlere derman olan
Yuvasızlara, çaresizlere, darda kalanlara
Kurda, kuşa, börtü-böceğe
Yavuklusunu kaçıranlara
Kucak açan
Yiğide

Mizah

Adamın birinin iki hanımı varmış, ama büyüĝünü hiç sevmezmiş. Ondan kurtulmak için dua ediyormuş ama bir türlü duası kabul olmazmış.

 

Makale

Can çocuk gel yaşam katayım sana
Gel çocuk türküler dizeyim sana
Gel elini ver bana gücümü katayım sana
Çocuk! Haydi yeni bir düzen kuralım
Ölümü bilmeyen yaşamı

Şiir

Yamandır bizim dağlar, tüm dertlere derman olan
Yuvasızlara, çaresizlere, darda kalanlara
Kurda, kuşa, börtü-böceğe
Yavuklusunu kaçıranlara
Kucak açan
Yiğide

Yaşam

İnanılmaz asla, fakat şu koca kent amel defteri sayıldı
Dinmeyen çığlıklara düğümlenen İstanbul boğazında
Yılın ilk gecesinin ilk saatinde Ortaköy’de