ATEŞ OLDUN BENİ YAKTIN

Niye benden kaçıp uzaklara gittin
Beni sensiz bırakıp perişan ettin
Oy niye beni yordun, niye beni üzdün
Hep dertle, acıyla baş başa bıraktın

Unuturum dedim, unutamıyorum
Gözyaşı döküp, hep sana ağlıyorum
Artık bu ayrılık bana hicran oldu
Sanki ben ölüyor, ben tükeniyorum

Niye bana öyle kem gözlerle baktın
Ateş oldun, alev oldun beni yaktın
Söyle günahım neydi, kusurum neydi
Dert oldun, keder oldun içime aktın

Günlerdir ben acı, kahır çekiyorum
Ben tüm derdimi, çilemi biliyorum
Oy ahım, vahım, çığlıklarım bin oldu
Ey vefasız ey! Ben artık ölüyorum

Varsın bütün kâinat hep senin olsun
Bağında, bahçende bülbüller hep ötsün
Ey endamı güzel, ey yüreği sıcak
Dilerim dünyana neşe, sevinç dolsun

Mehmet Çobanoğlu
17.07.2017
İstanbul

Social

Hikaye

Ah! Benim umudun siyaha büründüğü şu yerde
Çağlayan acılarımın şelalesi olan
Zamanında höllüğüme
Toprak eleyen
Saçları kınalı
Her anı karalı

Mizah

Delinin biri camiye girer, belli ki namaz kılacak.
Ama oturmaz, meraklı ve şaşkın gözlerle etrafı süzer-dolanır. Bir oraya, bir buraya her köşeye dikkatlice bakar ve hızla çıkar gider.

Makale

Bağımsız Devlet yalanı üzerine – Analiz
KCK Yürütme Konseyi üyesi Kasım Engin, ulusal birliğe gelmeyen güçlerin bağımsızlığı savunmasının mümkün olmadığını değerlendirdi.

Şiir

Ah! Benim umudun siyaha büründüğü şu yerde
Çağlayan acılarımın şelalesi olan
Zamanında höllüğüme
Toprak eleyen
Saçları kınalı
Her anı karalı