Duayê kurd û tirkekî
Çîrokek heye, tim cara di civaka kurd de tê gotin. Pirrê caran li ser çavnebarîyê tê bikar anîn.
Dibên ku kurd ji xwe û cîranên xwe re tim dilxwaz in lê tirk ne wisa ne. Väya jî bi pêkenîkî tînin ziman. Pêkenî ye an jî gotinek ecêb e bila ev jî xwendevan bêjin!..
Dibên ku kurd û tirkek ku her du jî pirr feqîr in, diçin hizûra Xwedê. Dibên
-Ya Rebbî em feqîr in û ji te hinek tiştan dixwazin.
Xwedê dibê "em daxwaza bendeyên xwe qebûldikin lê çi kesên ji xwe re çi bixwaze em du (2) qasî wi didin cîranê wî jî. Hun kî çi ji xwe re bixwazin emê du qata bidin hevalê wî, de ka kurdo tu pêşî bixwaze."
Kurd dibê:
-Ya Rebbî ez dixwazim tu 100 pezî 20 dewarî bidî min.
Xwedê dibê baş e min 100 pez û 20 dewar dan te û 200 pez û 40 dewarî jî da cîranê te yê tirk.
Kurd spasiya Xwedê dike û disekine. Xwedê ji yê tirk dipirse ka tu çi dixwazî, dibê
-Ey Allah'ım ez tu tiştek naxwazim sirf çavek min kor ke:))
(yani çavek min, du qat ji ciran re ku dibe 2 çavên kurd)
Muzîka Kurdî - Flash
---------------------------- 
Sitranên bijartî
----------------------------- 
Sitranên kilasîk!
----------------------------- 
Vidyo temaşekin!
Saeta te xweş be.
Saeta te xweş be. eynî wusa ye. îro li çar ali dinyayê hemu gel xwedî dewletin. xelk gihiştiye hivê. lê gava em kurd hema jı mafê mırovatîyê tiştekî bı dest xwe bixin ev ciranên me yên bêxêr dibên bira kurd van mafê xwe negre, dixwazî bira dewleta tırk jî pê re xerab bibe. Xwedê mezine, Xwedê îşê xwe ji me çêtir dizane. êz dinêrim ji aqubeta seddam hê pirr kesi ders negirtî ye.
Birê Fikrî! Zanî dijminê kurd yê heri mezin kî ye?
Birê Delal!
Spas bo mesaja we. Ez dixwazim tiştek binvîsînim. Temenê min çû 51'ê. Ta niha tişta min fêm kiriye; "Di dunyayê de dijminên kurda yên herî mezin tirk in, lê dîsa di dunyayê de dostên tirka yên heri samîmî jî kurd in!" Gelek ecêb e! Ji tirka bêtir tu kesek kurda înkar nake, lê qasî ku kurd biratiya wan dixwaze kesesk din naxwaze. Ta niha biratiya Îslamî bû, îja vê têr nekir biratiya sosyalîstiyê û ya demokrasiyê jî da ser!
Silav û rêz.
M. Nûreddîn