EW XWA ŞÎRÎN

EW XEWA ŞÎRÎN

Ez gelekî mêr û merd im,
Boçî ez bi kul û derd im?

Êvar ketim xewa şîrîn,
Ez gerîyam xaka zêrîn.

Dihat axîn û nalenal,
Ew nizar û tevî newal.

Ez şiyar bûm ku va sihar,
Dil û cergê min tevî ar.

Ew jiyanek pir kûr û dûr,
Dibû êvar gur zûre - zûr.

Ew çeqmeqê diku, Muxtar,
Min rahiştiyê ji bonî ar.

Mi jend û jend wekî cewher,
Pêxist ew agir sor û zer.

Min radihişt pênûsek şîn,
Di nivîsim jan tev birîn!

Ew hewar û qîrîn ew deng,
Rojê giran û şer tev ceng.

Ew dil qijilî tev şewitî,
Ket teqanek pir lewitî.

Ger ez derkevim ji çirav,
Distênim hem rûmet û nav.

Ew bihar a tev reng û reng,
Belek tev lêlan şox û şeng.

Ez rajim bilûra sor û zer,
Lêxim ji bo wê gul dîlber

Dîsa derkevim cî û wara,
Werê barêna berx û kara. Ev e Seyîdê dilciwan,
Kesek nebêjin nezan.

dilciwan

Social

Lêkolîn

Ji aliyê Albert Socin û Eugen Prym ve di sedsala Nozdehê de (1887) hatiye bihîstin û nivisandin û li Petersburgê/Rûsiya hatiye belavkirin)

JI comerdiya xwe linka PDF binikilîne

Çîrok

Ev heye 384 sal.
Tim em mirin.
Bi her rengî.
Dîse bernadin bejewendî.
Çiqas eyb û fêhête.
..Cîhan tevde bû Dewlet.
..Lê jimere bû qimhet.

Helbest

Ev heye 384 sal.
Tim em mirin.
Bi her rengî.
Dîse bernadin bejewendî.
Çiqas eyb û fêhête.
..Cîhan tevde bû Dewlet.
..Lê jimere bû qimhet.