Helbest

LÊ QEMERÊ BEDEWA MİN

Keça por surme tu şewlî tu şemalî
Lê qemerê tu şêrînî pir delalî
Zendê te de morî, mircan dibiriqiğin
Xezalê tu cananî tu hevalî

Bi rojane, şevane tim te digerim
Lê dilberê hêvî dikim te vegerim
Ku ev rê, rê bidin min ez bêm li ba te
Ez nan û av, ez şan û şohret nagerim

Çavreşa min, yara min, lê bedewa min
Bilbila ser gul, gulpika bax, baxçê min
Bişirî te deste deste gul vedane
Xezal jin wan gulan, gulekî bide min

KULİLKA NAV PELANÎ

Delalê tu beybuna nav mêrganî
Bedewê dêmê te de gul veda ye
Keçê tu tim bihara gulîstanî
Dilê te jî pir geş e roj veda ye

Bedewê tu kulîlka nav pelanî
Paşila min de nîgara te reng daye
Tu her tim evîna nava dilê minî
Bedewê nav lêvên te de ken heye

Delalê tu hinara bax bexçanî
Bi her dem tu şêrînî, hingivî yî
Tu jîyînî tu buhuştî, cenetî
Bi her dem tu wek şewlan ronahî yî

Ala Me

    

  ALA ME

Keske lê rengê ala me

Sore   lê rengê ala me

Zere   sipiye   ala  me

Miletê  me  tv  zindiye
    

  ALA ME

Keske lê rengê ala me

Sore   lê rengê ala me

Zere   sipiye   ala  me

Miletê  me  tv  zindiye

Rê li ber me hê girtiye

Hebûna min bê al çiye

Mafê min ma li ber piye

Keske ………….

Sore    ………….

Zere     ………….

Kurdistanek pir delale

DOSTLAR AÇLIĞA SABRIM YOK

Dostlar yılardır hep haykırıyorum
Şu zalim düzende tükeniyorum
Yoksulluğa, açlığa, alçaklığa
Ağalara, beylere sövüyorum

Dostlar namussuzlara biat etmem
Şerefimi, onurumu çiğnetmem
Soytarılar, hırsızlar duysun beni
Ben hakkımı almadan çekip gitmem

Dostlar onurlu herkes baş tacımdır
Patron, ağa haydutlar katilimdir
Eğer üzerinde yaşanıyorsa
Her karış toprak candan vatanımdır

TU BO MİN TİM XEZALÎ

Şekira min şêrîna min delalê
Li vê şevê bêdengî ket nav malê
Heyva şevê şahidê dilê min e
Te têr nebûm têr nebûm xezalê

Tu gulî tu rihanî zehf delalî
Mina ava nav çeman pir zelalî
Tu kara û berxa minî, dilê minî
Lêlê rindê tu bo min tim xezalî

Bedewa dêre sor şar gewezê
Tu havînî ez nakevim paîzê
Xofa dilê xwe berde wêrek be
Bikeve nav paşila min wusa razê

YAŞAYABİLSEYDİM SENDEKİ BAHARI

Peşinde koştuğum yaprakların sarardığı hazanda
Sen tomurcuklanan nefti çiçekler gibiydin
Mutluluğun keşke ellerimde kalsaydı
Muhtaç olduğum sıcaklığın
Eğer içime dolsaydı
O efsun bakışlı gözlerin
Gözlerimdeyken
Seni yaşayabilseydim sendeki baharda
Gamzelerinden gülümsemelerini toplayabilseydim
Cizre’de kuytu sokaklarda umut toplayan çocuklara

ZEYNEBA ME ŞOREŞVAN BÛ

Gelê Kurdan rabin werin
Delala me girtin birin
Zeyneba me şêrê me bû
Zîndanan de hepskirin

Welatê me Kurdîstane
Zehra şêrê şoreşvane
Pir bedewe pir şêrîne
Mina gulaser çiyane

Digirîm bo Zeyneba me
Dûr ketubû welatê me
Îro dîsa me re şîne
Şewat ket nav cegera me

Zeynep Garzan sosyalist bû
Welatê me jî dil de bû
Di girtîgeha Gebzê de
Ji rûmetîyê şehît bû

CUMARTESİ ANNELERİN DRAMI

Ey şiir yazan kalem, ey Fırat olup çağlayarak haykıran diller
Yiğidi, aslanı bağrından koparılıp alınmış
Rüzgârlarda, yağmurlarda, güneşte
Usanmadan, yorulmadan
Uzak-yakın demeyip
Her cumartesi günü
Yüreğindeki özlem ateşi daha da gürleşen
Kanlı gözyaşları yanaklarında
Hecesiz, vezinsiz sancılaşan
Tepeden tırnağa kadar birikmiş acısı
İsyan ateşine dönüşen
Yollara koyulup Galatasaray meydanına koşan

Sayfalar

Pêkenî

Ubêyd Zakanî ji navdartirîn nivîskarên mîzahî û tanz li Îranê ye ku li
bajarê Qezvînê jîyaye. Ew rexnegirekî gelek wêrek û vekirî bûye û ji
gotina rastîyan tu carî netirsyaye.

Helbest

.EV BÊBEXTÎ ÊDÎ BESE...
Nema lime tiştek nema.
Em westîyen jiva hova.
Her tim hatin em xapandin.
War û canê me sitandin.
Em ketin çole em perîşan bûn.