Helbest

kurtejiyana Ce’ferqulî Zengilî

Ce’ferqulî Zengilî (z. 1799 - m. 1894), helbestvanê navdar ê kurdên Xorasanê ye. Ce’ferqulî di sala 1799'an de li Goganê, gundekî Qûçanê, hatiye dunyê. Jiyane xwe tevayî li vê herêmê derbas kiriye. Ce’ferqulî Zengilî bi kurdî, tirkomanî û farsî gelekî helbest nivîsandine. Kurdên Xorasanê ji vî helbestvanê gelekî hez dikin. Jê dîwaneke bi navê "şêrên kurdî" hatîye çapkirin û li nav kurdên Xorasanê belav bûye.

YOLLAR YORGUN BEN YORGUN

Yollar yorgun ben yorgun
Yorgunluğuma inanmasanız
Güllen güllere
Öten bülbüllere sorun
Ötme bülbül ötme, yeter öttün başımda

Ali Aydemir’imin hallerine ağlıyorum
Eğer inanmasanız bana
Kalem tutan ellere
Yazan dillere sorun
Kül oldum savruldum
Dağlara
Nehirlere
Denizlere
Yaprak oldum döküldüm bağlara
Yorgunluğuma inanmasanız esen rüzgârlara sorun

Fidan Akpolat
8 Mayıs 2009

Ah Gülüm

gülüm gittin aniden
hiç birşey de demeden
boşaldı odam birden
bekliyorum gel Gülüm

ölüyorum tek gülüm
sensizlik bana ölüm
yandı yürek sustu dilim
bekliyorum gel gülüm

yalnız bıraktın beni
suçum sevmek mi seni
gel yeter etme deli
bekliyorum gel Gülüm

sen hayatsın yaşamsın
sen derdime dermansın
öldürmeye yamansın
bekliyorum gel Gülüm
ya azrail ol öldür

Bê aqil

Dema mirov bê aqil be
Herkes mirovf dixapîne
Mirov xweyê sozê xwe be
Xelk ji mirov re dibên dîn e

Rastî îro pere nake
Ku merif ji xelkê bawerke
Ewê kêfa xwe bi te bike
Paşê pişta xwe bi te da ke

Ewê her du yan dixapand
Serî li her du ya digerand
Bi dev bi mêrê xwe re kenî
Ji dost re jî çav diniqand

Ax koçerê

Heywax li min heywax li min heywax li min ax koçerê
Ezê bi xûlama bejna bilind çepilên dirêj dev û lêvên şekirî
çav û biriyên te dîlberê

Dîlber qûrba iro bîst û yekê adarê ezê rabim ji bo xatirê te agirê newrozê dadim
Tûyê wisa dilê min da şirînî ezê te bi rûhû canê xwe jî nadim
Roja destê min û delalîka dilê min ji hev qetîya ji wê rojê şûnva min zanîbû ezê li vê dunê bê meqsed û bê mirad im.
Heywax li min ax koçerê

Dîwana Dilan

Min dil danîn bi çavên dilê xwe li meşa dilan
………………bi guman li dora xwe dinêrîn
Wek evdal bûn, peyam li min, pelik di dest de bûn
……....bi zanayî didan gavan, bi dilên xwe lêdikirin.

Di bêdengiyên koçên dawîn de raboriyên wan
………mîna li dilên bedenên çekdar bi dengvedan
……………...ber bi jor ve bibezin bi dirêjiya geliyan
……………………...û bi hev re rabibin gazîna dilan.

SAÇLARI KINALI ANAM

Ah! Benim umudun siyaha büründüğü şu yerde
Çağlayan acılarımın şelalesi olan
Zamanında höllüğüme
Toprak eleyen
Saçları kınalı
Her anı karalı
Ey benim iki gözüm
Ey benim yaşlı anam
Bu zaman
Başka bir zaman
Hep kötülüklerle
Hep fenalıklarla dolu
Kaç kez kurşunlandık? Biz
Kendi vatanımızda
Her mevsim
Kaç kez göç göç olduk? Biz ölüme karşın
Ama kendi doğduğumuz şu topraklarda vurulduk biz

Sayfalar