Helbest

SILAMA GİDEN TURNALAR

Ey gönlüm ben kimden medet dileneyim
Hasret vurdu yüreğime ne edeyim
Bu cefa bu gurbet bana zor geliyor
Bitsin karlı soğuk günler, yol gideyim

Yıllardır felek beni süründürüyor
Yoksulluk da yakamı bırakmıyor
Ben hiçbir gün doyasıya gülemedim
El diyarı, hasret beni bitiriyor

Ne zaman bahar-yaz günleri gelecek
Bendeki şu sıla özlemi bitecek
Hep masmavi gökyüzüne bakıyorum
Turnalar ne zaman sılama gidecek

Dilê Sêwî

Bi tîna ramûsanên ji lêvan,
Ji xewneke kûr şiyar bû,
Dilê min ê sêwî...
Hêviya min,
A ku di çavên zarokatiya min de,
Bê mirad û mexsed,
Di deriyê dilê min re bi çapelûkan,
Ber bi asoyeke kesk ve rê digirt...
Xewên min,
Ên ku min bi pêsîrên şevê gojî dikir,
Êdî wekî qîzeke çardeh salî,
Bi memikên şevê şa dibû...
Qam û bejna min,
A ku ji hestan re bibû girtîgeh,
Êdî hew ferman ji qasidan re dixwend...

GÜN OLUYOR DIYARBAKIRLAŞAN GÜZEL

Ey yüreğinde ki sevdası özgürlük sevdası olan güzel
Umutların Munzur Nehri
Bakışların şafak gibi aydınlık veren
Gamzelerinden umut çiçekleri açan
İki dudakların arasındaki nefesi
Memleketimin baharı gibi gül kokan
Üzüntünü, kahredici kaygını benimle paylaş ki
Dostlar arasında fitne, fesat çıkaranlara isyanım olsun

BU KAVGA BU TERÖR

Narin bir gülümsemeydi, yanaklarından asılı kalan
Yarınlara umut bağlayan sıcak yürekleriyle
Gizli ya da alenen yaşadıkları sevdalarıyla
Kimi kendine “vatan bekçisi”
Kimi “özgürlük sevdalısı”
Diyen
Yaşam sevinciyle
Hayat tutunanlar
Doğacak güneşi
Bir daha görmeden
Birkaç kahpe kurşunla
Savruldular sağa-sola, etrafa
Vurgun yiyen denizciler misali
Can acısıyla yığılıp kaldılar, oldukları yerde feryatlarla

TÜKENEN ÖMRÜM SANKİ CİZRE

Tüm dertleri kederimden daha cüce kalan ey dünya, âlem
Zamanlı, zamansız içim kan ağlıyor her gece
Ruhumu okşayan
Yürek sesimsime kulak veren
Masum hayallerim, umutlarım
Her soluk alışımda yıkılıp, dökülüyor
Hep çaresizim içinden çıkılması güç olan
Labirente dönen dertlerimle, kâbus dolu tüm anlarımla

Deşta Mûşê

Deşta Mûşê bi du çeme
Bax û bostan û keleme
Wusa zelal diherikin
Dimêjîne lem û pele...

Deşta Mûşê bi genime
Cotên çeman jê re xemle
Mûrad timî serhildêre
Ava reş bi derd û xeme...

Deşta Mûşê bi titûne
Du zerî pelan dihûne
Navê yekê ez nizanim
A bejn zirav xas xatûne...

Deşta Mûşê wekî bûke
Şerefdîn jê re eynike
Kurtik jor de mêl û xware
Wekî hespê li binê siware...
Xakî Bîngol....

DELALA MİN QEMERA MİN

Delala min, şadîya min bedewê
Ji rojan û rojekî were ba min
Dermanê hemû êşan û derdanî
Erê can were, bexte kî bide min

Delala min qemera min bedewê
Hespê mirinê bezî hat derê min
Berf û baran dibare, min dûman e
Êş, keder û keser ket nav dilê min

Delala min meranê tim bedewê
Bêwlatim ji te dûrim, canê min
Bi rastî şev û roj li min heram e
Were bibe dermanê vê derdê min

O SENDEKİ GÜZEL GÜLÜMSEMEYDİ

O sendeki güzel gülümsemeydi, her yürek ağrısına iyi gelen
Huzur veren bir tutam mutluluk
Şiirlere yazılan sevda
Karanlığa inat
Şafak çıplaklığında
Boy veren nazlı güneş
Bir azılı prangadan kurtulan
Özgürlüğe doğru koşan tutsağın heyecanı
Çocukların bakışlarında ki hiç bitmeyen o umut
Dünyaya bahar getiren, her mutluluğun meşalesi olan newroz gibi

BENİ ÖLDÜREN SEVDAM

Çiçek kokan, gül kokan benim sevdam
Ben gözlerine meftunum, ey güzel
Yar, hasretin saplandı yüreğime
Hal böyle, haberin ola can güzel

Ateş oldum, ateş oldum, ey sevdam
Çoktandır ben yanıyorum ey güzel
Bu koca şehirde hep yapyalnızım
Ne günüm güzel, nede gecem güzel

Yüreğim ateş kazanı, ey sevdam
Günlerdir aklımda çıkmayan güzel
Şu gurbette olsa, ölüm de olsa
Asla, seni hiç unutmam, ey güzel

BENİ ÖLDÜREN SEVDAM

Çiçek kokan, gül kokan benim sevdam
Ben gözlerine meftunum, ey güzel
Yar, hasretin saplandı yüreğime
Hal böyle, haberin ola can güzel

Ateş oldum, ateş oldum, ey sevdam
Çoktandır ben yanıyorum ey güzel
Bu koca şehirde hep yapyalnızım
Ne günüm güzel, nede gecem güzel

Yüreğim ateş kazanı, ey sevdam
Günlerdir aklımda çıkmayan güzel
Şu gurbette olsa, ölüm de olsa
Asla, seni hiç unutmam, ey güzel

Sayfalar

Pêkenî

Ubêyd Zakanî ji navdartirîn nivîskarên mîzahî û tanz li Îranê ye ku li
bajarê Qezvînê jîyaye. Ew rexnegirekî gelek wêrek û vekirî bûye û ji
gotina rastîyan tu carî netirsyaye.

Helbest

.EV BÊBEXTÎ ÊDÎ BESE...
Nema lime tiştek nema.
Em westîyen jiva hova.
Her tim hatin em xapandin.
War û canê me sitandin.
Em ketin çole em perîşan bûn.