Helbest

KURDÎSTANEKE TIJE Û TÊRE.

KURDÎSTANEK TIJE Û TÊRE!

Kurdîstaneke tije û têre,
Lê mixabin maye ji xelkêre,
Mafê gelê Kurd tev dikin gêre,
Lê ez vî derdî bêjim ji kêre?

Çawa ew dizê kadînê kayê,
Sixêfa bikin lîderê dinyayê,
Dîwan teng bû sebra me lê nayê,
Rast berê me didine belayê.

Kurtîlxwer tucar nabin wek mera,
Serbêndera di zirin wek kera,
Ji xwe mestir dibêjin xebera,
Lê gazî xêr nakê li tudera.

EZ KEÇİM KEÇA KURDANIM

Ez nedil îm nebende û nexulam im
Neyarê me pir xêvike pir nezane
Ez rabûm, êdî heşyar bûm ez pîya me
Ez keç im keça kurdan im, pir jî zane

Me sîteme me qetrane ar dibare
Neyar hatin kerî kerî zeman tarî
Di bakûrê di başûrê şer girane
Guminî ket tankan, topan gule barî

Min re bêjin keça Kurda şêrê Kurda
Ez tu car destê xwe nadim wan neyaran
Mirîn ji bê, bi ser seran,ser çavan re
Bi her sondan, ez fersend nadin mêrkujan

BU DÜZENE KÖLE OLMAYACAĞIM

Virane gönlüm hep ağlıyorum
Şu rezil düzende sürünüyorum
Bendeki şu çile, acı dağlar kadar
Derdim çok, günden güne eriyorum

Şu cahillere söz diyemiyorum
Başımı taştan taşa vuruyorum
Ey benim mazlum çilekeş yüreğim
Vurdumduymazlara deliriyorum

Bu keşmekeşlik beni öldürüyor
Bana dert, kahır, acı çektiriyor
Şu yakan cehennem, şu kahpe düzen
Yıllardır yüreğimi kemiriyor

ZULME DİRENEN MİLİTAN KADIN

Memleketim gibi kokan, ey komünist gülüşlü
Asla “gözünü budaktan esirgemeyen”
Tüm gücüyle acılara
Baskılara
Zulme karşı koyan
Paramparça yaşamda
Elindeki kızıl bayrağıyla
Umutla
Beklenen şafağın
Doğuşundan evvel
Dirençle, azimle, zaferle
Kölelik zincirini parçalayarak koparan yiğit kadın

Erda Sar

Li ber dîwarekî wêran,
Dayikekî reşgirêdayî,
Di dest de dilê wê,
Hêsrên bêkesiyê,
Bi pêşa dilê xwe paqiş dikir...
Mirinê herêm dorpêç kiribû...
Zulmê dest dirêjî dê û xwişka xwe kiribû...
Wext li hespekî kumêt siwar,
Bê nal û bizmal,
Ber bi şeva tarî ve,
Bi çargavî dibeziya...
Dengê Pêlavê sêrbazên bi apolet,
Xakeke pîroz diherimand...
Ji dûr ve; li kozîgan mawzer diherikîn,
Ji destê xweşmêran.!

Neyin kavgası

Ey zulmüne doymayan insanoğlu!
Sen deyimlisin hem yapan, hem yıkan
Nedir seni böyle canavarlaştıran!
Daha dün doğarken, saf,
tertemiz bir melek değimliydin sen
Of, of nasıl da sıkıldı canım
Canım yanıyor be dostlar!
Bir yanım yangın cehennem
Öbür yanım kan göz yaşı ve ölüm!
Ölüm be karagözlüm,
öyle böyle değil, daha doğmamış bebeler,
8 ne gün sayan çocuklar,
bıyığı terlemeye yüz tutan 15 liler,

HİM DİLİ HİM DİLŞAHÎ QEMERA MİN

Lê esmerê, te dixwazim were ba min
Bax û baxçe, gul û sosina dilê min
Lê qemerê lê bedewê xûy şêrînê
Dil û can ez bendê te me, were ba min

Tu him dilî, him dilşahî kulîlka min
Nûra heyva nav şevan şewqa dilê min
Ew birh û bijangên te jî wek tîra ye
Evîna min bextê te me, were ba min

Sayfalar

Pêkenî

Ubêyd Zakanî ji navdartirîn nivîskarên mîzahî û tanz li Îranê ye ku li
bajarê Qezvînê jîyaye. Ew rexnegirekî gelek wêrek û vekirî bûye û ji
gotina rastîyan tu carî netirsyaye.

Helbest

.EV BÊBEXTÎ ÊDÎ BESE...
Nema lime tiştek nema.
Em westîyen jiva hova.
Her tim hatin em xapandin.
War û canê me sitandin.
Em ketin çole em perîşan bûn.