Helbest

TU BO MİN TİM XEZALÎ

Şekira min şêrîna min delalê
Li vê şevê bêdengî ket nav malê
Heyva şevê şahidê dilê min e
Te têr nebûm têr nebûm xezalê

Tu gulî tu rihanî zehf delalî
Mina ava nav çeman pir zelalî
Tu kara û berxa minî, dilê minî
Lêlê rindê tu bo min tim xezalî

Bedewa dêre sor şar gewezê
Tu havînî ez nakevim paîzê
Xofa dilê xwe berde wêrek be
Bikeve nav paşila min wusa razê

YAŞAYABİLSEYDİM SENDEKİ BAHARI

Peşinde koştuğum yaprakların sarardığı hazanda
Sen tomurcuklanan nefti çiçekler gibiydin
Mutluluğun keşke ellerimde kalsaydı
Muhtaç olduğum sıcaklığın
Eğer içime dolsaydı
O efsun bakışlı gözlerin
Gözlerimdeyken
Seni yaşayabilseydim sendeki baharda
Gamzelerinden gülümsemelerini toplayabilseydim
Cizre’de kuytu sokaklarda umut toplayan çocuklara

ZEYNEBA ME ŞOREŞVAN BÛ

Gelê Kurdan rabin werin
Delala me girtin birin
Zeyneba me şêrê me bû
Zîndanan de hepskirin

Welatê me Kurdîstane
Zehra şêrê şoreşvane
Pir bedewe pir şêrîne
Mina gulaser çiyane

Digirîm bo Zeyneba me
Dûr ketubû welatê me
Îro dîsa me re şîne
Şewat ket nav cegera me

Zeynep Garzan sosyalist bû
Welatê me jî dil de bû
Di girtîgeha Gebzê de
Ji rûmetîyê şehît bû

CUMARTESİ ANNELERİN DRAMI

Ey şiir yazan kalem, ey Fırat olup çağlayarak haykıran diller
Yiğidi, aslanı bağrından koparılıp alınmış
Rüzgârlarda, yağmurlarda, güneşte
Usanmadan, yorulmadan
Uzak-yakın demeyip
Her cumartesi günü
Yüreğindeki özlem ateşi daha da gürleşen
Kanlı gözyaşları yanaklarında
Hecesiz, vezinsiz sancılaşan
Tepeden tırnağa kadar birikmiş acısı
İsyan ateşine dönüşen
Yollara koyulup Galatasaray meydanına koşan

XEZAL Jİ MİN DÛRE

Heywax roj li min reşe
Wek bahozeke serkêşe
Min re derde min re kule

Gav bi gav ji min re êşe
Dem bû agir meh adar’e
Êdî min re nebihar e
Nav dilê min de zarîne

Tê de êş û jan dibare
Yar nebe jiyan kêreke
Xezal ji min re dileke
Pir rojan pir salane

Xem û êş min re geleke
Xezal zû de ji min dûr e
Xwe ronayî ye xwe nûr e
Ez bi tenê me tenê me

EY ŞAFAĞA DÖNÜŞEN SEVDAM

Göğsünü açıp gelen! Zorlu kışları geriden bırakan
Düşlerimde çiçeklenen, ruhumda yeşeren
Bereketin, bolluğun tanrıçası olan
Sınırsız gülüşüyle
Güller kokan
Onca ölümlerimden sonra
Beni yaşama taşıyan
Dirilişim
Mavi göğün parçası
Ülkemin
Baharı, yazı
Nemli gözlerimdeki
Umudum
Harlanmış bedenimde
Dicle, Fırat ol ak içime
Karşı koyamayacağım
Arzu gibi

Sayfalar

Lêkolîn

Ji aliyê Albert Socin û Eugen Prym ve di sedsala Nozdehê de (1887) hatiye bihîstin û nivisandin û li Petersburgê/Rûsiya hatiye belavkirin)

JI comerdiya xwe linka PDF binikilîne

Çîrok

Ev heye 384 sal.
Tim em mirin.
Bi her rengî.
Dîse bernadin bejewendî.
Çiqas eyb û fêhête.
..Cîhan tevde bû Dewlet.
..Lê jimere bû qimhet.

Nivîsar

Em hêvîdarim û daxwazîye Gel jî eve ku, PDK-T, PAK,BDP,PSK Û PLATFORMÊ ku hene bi yek rêzîtî, bi yek dengî û dibin çatıya partîke ku li her bajar û navçe de teşkîlatê hene biçin hilbijartinê û tim

Helbest

Ev heye 384 sal.
Tim em mirin.
Bi her rengî.
Dîse bernadin bejewendî.
Çiqas eyb û fêhête.
..Cîhan tevde bû Dewlet.
..Lê jimere bû qimhet.