EWÎNDAR

Ne haj de bûm
Ne baş de bûm
Gelo sî çê bû ez habûm
Bi dengek xwaş de ez gûştim
Di nav ğemin de da wendabûm
Gelek got min li min dûrî
Lê bîr nege bi de ra bûm
Ber eşqa de rî wenda bûn
Bişew biroj weg gora bûm
Ronahî bû demêmin bi de
Dê wek roj bû ez feza bûm
Ûworekî reş me hew qedanid
Bê sîya de ez tewa bûm
De gode min bixêr hatî
De baş zanî kû ez ça bûm
Li şokda bûm bê de çêbkim
Bê parezgeh û fena bûm
Di çûy gel dost û yara xwo
Ez tenê bûm û tenha bûm
Tim kenin de din bîra min
Xeyal bejî bi wan şabûm
Nebije bû yara xwê
Kû ez pîs bûm
Derew bejî
Bêj ez baş bûm
Rojekî helbet wisa bid
Çimakî bi de dîndar bûm
Ew helbeste dîyarî de
Da kû bizanî ez rast bûm

ZEKERIYA HUSÊNÎ

Social