Helbest

DÖNÜŞÜ OLMAYAN BİR YOLDAYIM

Şimşekleri yoğun, güneşi içine çeken bulut kümeleri
Sardı, terk-i diyar edemediğim şu kocaman şehri
Ben günler, aylar siz de “yıllar” deyin
Nicedir maviliğini görmediğim
Göğün özlemini çekiyorum
Şimdi
Çoktan
Gazabından
Belasından
Kurtulamadığım
Fırtınalar sürüklüyor beni
Hep üşüyorum, titriyorum ben
Evet, şimdi avazım çıktığı kadar haykırıyorum
Çünkü korkuyorum güllerin, çiçeklerin dalları kırılır diye

KUR XALO MİN BİREVÎNE

Dilê min de xweş evîne
Gulan veda min havîne
Ez qurbana çav te bim
Kur xalo min birevîne

Pişt mala me de kanî ye
Min kanîyê av anîye
Kur xalo lo xortê qemer
Ji te bo min roj ronî ye

Gundê me gundê şêran e
Xortan, qîzan û mêran e
Kur xalo ez te hiz dikim
Qedrê te ba min giran e

Paşila min de şeklê te ye
Dilê min de navê te ye
Kur xalo ez te dixwazim
Sebra min ji tu nemaye

UMUT KAYNAĞI OLAN ÇOCUK

Yeter artık hep ağlama! Uzaklara dalıp öyle üzgün bakma
Artık ne acımasız savaşlar ne de açlık seni korkutsun
Ne asker nede polis
Seni vursun
Ey çocuk
Ne de gözyaşların
Yanaklarından süzülsün
Her zaman umut kaynağı olan
Savaş mağduru, masumu, günahsız çocuk
Ne soğuk namlunun ucunda nede ölümün kucağında
Nede kan gölüne dönen, sokaklarda görmek istemiyorum seni

ATEŞ OLDUN BENİ YAKTIN

Niye benden kaçıp uzaklara gittin
Beni sensiz bırakıp perişan ettin
Oy niye beni yordun, niye beni üzdün
Hep dertle, acıyla baş başa bıraktın

Unuturum dedim, unutamıyorum
Gözyaşı döküp, hep sana ağlıyorum
Artık bu ayrılık bana hicran oldu
Sanki ben ölüyor, ben tükeniyorum

Niye bana öyle kem gözlerle baktın
Ateş oldun, alev oldun beni yaktın
Söyle günahım neydi, kusurum neydi
Dert oldun, keder oldun içime aktın

ÇEMÊ EREZ KÛR DİKİŞÊ

Çemê Erez her dem reşe
Dikişe li erdêkî geşe
Erê dilo erê erê
Kurdîstan axe ke xweşe

Çemê Erez wek dilane
Lê tê bêna mîsk gulane
Erê dilo erê erê
Kurdîstan warê gelane

Çemê Erez kûr dikişe
Tu car tu wext venakişe
Erê dilo erê erê
Kurdîstan ê av dikişe

Çemê Erez rewşedar e
Bi gul,sosin lê beşdare
Erê dilo erê erê
Kurdîstan pir ber û dare

KÜRDÜN KIZI

Ey bacım! Gülmüyor yüzün
Her anın, bir başka hüzün
Şu düzenden hayır gelmez
Devrim yolu ince,uzun

Günlerdir, aylardır açım
Bu sistem böyledir bacım
Kürdün kızı kürdün kızı
Benim bacım, çoktur acım

Köyüm, ilçem sanki höyük
Her sokağı oyuk oyuk
Canım bacım kürdün kızı
Şu faşizme öfkem büyük

Faşistlerden zulüm çoktur
Zerre kadar vicdan yoktur
Ey kavgası büyük bacım
Sende yılmak, korku yoktur

EY SEVDA GÜNEŞİM

Ölümle burun buruna geldiğim anlardır
Canhıraş acı çektiğim şu geceler
Sensizlik
Yorgun gözlerimde
Hep avuç avuç
Gözyaşı oldu
Her batan güneş evresinde
Üşüşürken koynuma
Yokluğun
Şiirlere konu olan
O masum gözlerin
Hiç çıkmıyor aklımdan
Yüzünü yansıtan
Güneşe
Bir kez bile olsa
Dokuna bilsem eğer
Tenini koklayacağım
An
O ellerin ellerimde olsa

KEÇA QEMER KEÇA DELAL

Keça qemer, keça narîn
Lê rûkena dilê şêrîn
Bejn bilindê, nav ziravê
Çi dibe tu neke zarin

Keça kedkar, keça delal
Elbê te de ava helal
Bi rojane ez rêvme
Te dixwazim ava zelal

Keça ronak, keça xweşik
Sermilan de şalê reşik
Bi werdekî xweş dimeşî
Lê çavreşê, birhî keşik

Keça bihêz, min nekuje
Li ser min de, qet nequje
Ev dile, ev hezkirine
Bêevînî min re tûje

Sayfalar